Test

جزييات‌ امور تا چه‌ حد برايتان‌ اهميت‌ دارند؟

خواهشمنداست به سئوالات زير با دقت پاسخ دهيد و سپس کليد مشاهده نتيجه را فشار دهيد.

1. عملكرد شما در كدام‌ يك‌ از گزينه‌هاي‌ زير بهتر است‌؟
در كارهاي‌ گروهي‌ و دسته‌جمعي‌.
در كارهاي‌ فردي‌ و تك‌ نفره‌.

2. اگر به‌ شما حق‌ انتخاب‌ داده‌ شود.
شغلي‌ را بر مي‌گزينيد كه‌ باثبات‌ و تضمين‌ شده‌ است‌ و از نظر مالي‌ در آن‌ خطر و ريسكي‌ وجودندارد.
شغلي‌ را بر مي‌گزينيد كه‌ داراي‌ تنوعات‌ گسترده‌ و مأموريت‌هاي‌ كاري‌ توأم‌ با سفرهاي‌ متعدداست‌ و البته‌ از نظر مالي‌ تا حدي‌ بي‌ثبات‌ و پرريسك‌ مي‌باشد.

3. براي‌ شما مهم‌ اين‌ است‌ كه‌:
مدت‌ زمان‌ زيادي‌ را به‌ كند و كاو عميق‌ دروني‌ اختصاص‌ دهيد تا شناخت‌ كامل‌تر و بهتري‌ ازاحساسات‌ و عواطف‌ حقيقي‌تان‌ به‌ عمل‌ آوريد
مدت‌ زمان‌ زيادي‌ را به‌ تفريح‌ و گشت‌ و گذار اختصاص‌ دهيد تا شناخت‌ كامل‌تر و بهتري‌ از محيطپيرامون‌ و احساسات‌ و انديشه‌هاي‌ اطرافيانتان‌ به‌ عمل‌ آوريد.

4. اگر يك‌ اتومبيل‌ بوديد:
قطعا ترجيح‌ مي‌داديد كه‌ يك‌ ب‌.ام‌.وي‌ تيزرو، سبك‌، نرم‌ و پرشتاب‌ باشيد.
قطعا ترجيح‌ مي‌داديد كه‌ يك‌ اتومبيل‌ ژاپني‌ مقاوم‌، جان‌ سخت‌، ايمن‌ و اصيل‌ باشيد.

5. چگونه‌ به‌ ديگران‌ اعتماد مي‌كنيد؟
به‌ راحتي‌ و خيلي‌ سريع‌، چون‌ در كل‌ معتقديد كه‌ همه‌ افراد، خوش‌ قلب‌ و خيرخواه‌ هستند وباطني‌ عاري‌ از پليدي‌ها دارند.
خيلي‌ دير و دشوار، چون‌ در كل‌ معتقديد كه‌ نبايد به‌ ديگران‌ اعتماد كرد و اعتماد را پديده‌اي‌ درنظر مي‌گيريد كه‌ بايد به‌ تدريج‌ تشكيل‌ شود.

6. سر و صدا و شلوغي‌ محل‌ كار يا تحصيل‌تان‌ را چگونه‌ ارزيابي‌ مي‌كنيد؟
به‌ محض‌ به‌ هم‌ خوردن‌ سكوت‌ و نظم‌ محل‌ كار يا تحصيل‌تان‌، حواس‌تان‌ پرت‌ مي‌شود و ازجايتان‌ بلند مي‌شويد.
اصلا تمركز فكري‌ و ذهني‌تان‌ به‌ هم‌ نمي‌ريزد و بي‌توجه‌ به‌ هياهوي‌ اطراف‌، به‌ كار يا مطالعه‌ ادامه‌مي‌دهيد.

7. كدام‌ گزينه‌، بيشتر در مورد شما صدق‌ مي‌كند؟
وقت‌ زيادي‌ صرف‌ غصه‌ خوردن‌ و نگراني‌ بابت‌ مشكلات‌ نمي‌كنيد.
وقت‌ خيلي‌ زيادي‌ صرف‌ غصه‌ خوردن‌، انديشيدن‌ و نگراني‌ بابت‌ مشكلات‌ مي‌كنيد.

8. كدام‌ يك‌ از گزينه‌هاي‌ زير، بيشتر و بهتر شما را توصيف‌ مي‌كنند؟
دوستدار گيرودار، معركه‌ و غوغا
عاشق‌ آرامش‌ و سكوت‌
برخوردار از حس‌ واقع‌بيني‌
برخوردار از حس‌ تخيل‌ و تجسم‌ قوي‌

9. در هنگام‌ ارزيابي‌ و سنجش‌ ديگران‌، معمولا:
توضيحي‌ منطقي‌ و عقلايي‌ براي‌ قضاوت‌ و داوري‌ خود از ديگران‌ داريد.
بيشتر بر احساسات‌ و شهود دروني‌تان‌ تكيه‌ مي‌كنيد.

10. تا چه‌ حد به‌ معنا و فلسفه‌ حيات‌ و زندگي‌ وقوف‌ داريد؟
خيلي‌ زياد.
خيلي‌ كم‌.

11. مايليد:
بيشتر بر امور مبتني‌ بر واقعيات‌ تكيه‌ كنيد تا امور مبتني‌ بر حدسيات‌ و فرضيات‌.
بيشتر بر امور مبتني‌ بر حدسيات‌ و فرضيات‌ تكيه‌ كنيد تا امور مبتني‌ بر واقعيات‌.

12. هنگامي‌ كه‌ با امور مرتبط با تصميم‌گيري‌ قاطع‌، مواجه‌ مي‌شويد:
به‌ سرعت‌ و شايد تا حدي‌ شتابزده‌ و نسنجيده‌ تصميم‌ مي‌گيريد.
همه‌ حق‌ انتخاب‌ها را با دقت‌ و وسواس‌ در نظر مي‌گيريد و آن‌ها را سبك‌ و سنگين‌ مي‌كنيد تابهترين‌ تصميم‌ را اتخاذ نماييد.
تا حدي‌ مردد و بلاتكليف‌ مي‌شويد و احساس‌ عجز و ناتواني‌ بر وجودتان‌ مستولي‌ مي‌گردد.

13. به‌ كدام‌ يك‌ از گزينه‌هاي‌ زير، بيشتر بها مي‌دهيد؟
به‌ علل‌ و عوامل‌ (به‌ اين‌ معنا كه‌ چه‌ عللي‌ باعث‌ ايجاد يك‌ موقعيت‌ مي‌شوند؟)
به‌ اثرات‌ و عواقب‌ (به‌ اين‌ معنا كه‌ اثرات‌، نتايج‌ و عواقب‌ يك‌ موقعيت‌ چه‌ بودند؟)
به‌ همبستگي‌ها و رابطه‌ها (به‌ اين‌ معنا كه‌ يك‌ موقعيت‌ چگونه‌ با موقعيت‌هاي‌ ديگر مرتبطمي‌شود؟)

14. مي‌دانيد كه‌ همه‌ افراد از ويژگي‌ يا ويژگي‌هايي‌ برخوردارند كه‌ مايلند تغييرات‌ اساسي‌ در آن‌هاايجاد كنند. شما تصور مي‌كنيد كه‌ از ميان‌ ويژگي‌هاي‌ زير، كدام‌ يك‌ بايد در شما تغيير كند تا احساس‌بهتري‌ نسبت‌ به‌ خود پيدا كنيد؟
لجاجت‌، سرسختي‌ و يكدندگي‌
شتابزدگي‌ و نسنجيده‌ كاري‌
وسواس‌ در خودخوري‌ و اضطراب‌
دودلي‌ و عدم‌ قطعيت‌

15. به‌ خانه‌ يكي‌ از دوستانتان‌ مي‌رويد و متوجه‌ مي‌شويد كه‌ او تغييراتي‌ در سالن‌ پذيرايي‌ منزلش‌ به‌وجود آورده‌ است‌. شما:
بدون‌ اهميت‌ و توجه‌ به‌ آن‌ تغييرات‌، با دوستتان‌ احوالپرسي‌ و صحبت‌ مي‌كنيد و اصلا حرفي‌ ازآن‌ نمي‌زنيد.
اهميت‌ زيادي‌ به‌ تغييرات‌ نمي‌دهيد، چون‌ چندان‌ از آن‌ خوشتان‌ نيامده‌ است‌.
از تغييرات‌ داده‌ شده‌ خوشتان‌ مي‌آيد و ساعت‌ها در مورد آن‌ها با ذكر جزييات‌ مربوط، با دوستتان‌صحبت‌ و تبادل‌ نظر مي‌كنيد.

16. دوستانتان‌ از شما براي‌ انجام‌ عمليات‌ سقوط آزاد دعوت‌ مي‌كنند، شما:
با شور و شعف‌ زايدالوصف‌ و هيجان‌ زده‌، مي‌گوييد: «روي‌ من‌ حساب‌ كنيد!»
در حالي‌ كه‌ كمي‌ به‌ وحشت‌ افتاده‌ايد، با ترديد، مي‌گوييد: «شايد، ولي‌ قول‌ نمي‌دهم‌!» چون‌مي‌خواهيد بيشتر در مورد اين‌ پيشنهاد خطرناك‌ و در عين‌ حال‌ مهيج‌ فكر كنيد.
وحشت‌ زده‌، از جايتان‌ بلند مي‌شويد و من‌من‌ كنان‌، مي‌گوييد: «چرا من‌؟» بعد تا مدت‌ها به‌ اين‌مي‌انديشيد كه‌ چرا دوستانتان‌، چنين‌ پيشنهادي‌ به‌ شما داده‌اند.
فورا آن‌ها را تشويق‌ مي‌كنيد، ولي‌ با قاطعيت‌ مي‌گوييد: «به‌ هيچ‌ وجه‌، اصلا روي‌ من‌ حساب‌نكنيد!» ولي‌ در روز موعود، براي‌ تماشاي‌ عمليات‌ همراه‌ دوستانتان‌ مي‌شويد و از روي‌ زمين‌ كه‌ در آنجااحساس‌ امنيت‌ مي‌كنيد، برنامه‌هاي‌ مهيج‌ را مي‌بينيد و دوستانتان‌ را تشويق‌ مي‌كنيد.